Lessons in My Life

สำหรับนกและน้องๆอีก 5 คน แม่ คือ บุคคลที่ “มีแต่ให้” อย่างแท้จริง

พ่อของนกเสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่นกอายุ 16 ปี…นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา แม่ก็ต้องทำงานหนักเจียนตายเพื่อส่งเสียให้นกและน้องๆอีก 5 คนได้มีโอกาสเรียนหนังสือกันถ้วนหน้า

ในความเป็นจริงแล้ว นกพร้อมที่จะเลิกเรียน เพื่อที่จะมาช่วยแบ่งเบาภาระของแม่ด้วยซ้ำ แต่แม่สั่งห้ามเด็ดขาด

ถึงแม้นกจะพยายามเถียงเต็มที่ (จนถึงขั้นทะเลาะกับแม่ดังลั่นบ้าน) แต่สุดท้าย นกก็จำใจต้องฝืนทนมองดูภาพแม่ลำบากและก้มหน้าก้มตาเรียนหนังสือต่อไป

เวลาล่วงเลยผ่านไปเป็นสิบปี นกเข้าทำงานและส่งเงินเดือนที่ได้รับมาให้กับแม่ทุกเดือน…แต่ก็ได้รับการปฏิเสธทุกเดือน

หลังจากที่ได้คุยกับน้องๆอีก 5 คน นกก็พบว่าเงินเดือนของน้องๆแต่ละคนต่างก็ถูกส่งกลับคืนเจ้าของเช่นกัน

นกกับน้องๆรวมตัวกันไปประท้วงแม่ถึงบ้าน แต่แม่ก็ยังยืนกรานที่จะไม่รับเงินที่นกและน้องๆส่งให้แม้แต่บาทเดียว

ถึงแม้นกกับน้องๆจะพยายามเถียงเต็มที่ (คราวนี้ เสียงทะเลาะดังยิ่งกว่าคราวก่อนหลายเท่า) แต่สุดท้าย นกกับน้องๆก็ต้องจำใจเดินออกจากบ้านของแม่โดยที่เงินในกระเป๋าของแต่ละคนยังอยู่ครบทุกบาททุกสตางค์

เวลาล่วงเลยผ่านไป…จนกระทั่ง ณ วินาทีนี้ นกกับน้องๆอีก 5 คนมารวมตัวกันที่วัดเพื่อเผาแม่ของพวกเขา

หลังจากที่เผาศพแม่เรียบร้อยแล้ว นกกับน้องๆก็เดินมาเก็บอัฐิ

ตอนนั้นเองที่นกได้มองเห็นอะไรบางอย่างที่ทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว

สิ่งที่นกเห็นก็คือเหรียญสิบบาทที่นกบรรจงใส่เข้าไปในปากของแม่ก่อนที่จะทำการเผาศพ

“แม่นี่น้า…”

นกทรุดตัวลงกับพื้น ก่อนจะเปล่งเสียงร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร

ตอนนกยังเด็ก เธอต้องการจะเลิกเรียนเพื่อมาช่วยแบ่งเบาภาระของแม่ แต่ก็ถูกปฏิเสธ…หลังจากที่เธอมีงานทำ เธอต้องการจะส่งเงินเดือนมาให้แม่ แต่ก็ถูกปฏิเสธอีก

ในวันนี้ นกบรรจงเอาเหรียญสิบบาทใส่เข้าไปในปากของแม่ แต่สุดท้ายแล้ว แม่ก็ยังคงปฏิเสธที่จะรับกระทั่งเงินแค่สิบบาทของเธอ

แม่ คือ บุคคลที่ “มีแต่ให้” จริงๆ…